ongrijpbaar
word ik gedragen
geliefd en
ik voel het niet
kan schreeuwen huilen stampen vloeken
vernietigen en heersen negeren wat waar is en het vergeten
Hij blijft
gewoon
altijd onzichtbaar en
net zo aanwezig
van mij houden
ik leef in een wereld die ik niet ken
echter dan mijn lichaam en
sterker dan mijn wil
beademd door de Levende
die mijn dood stierf
When I say, "I am a Christian," I'm not shouting, "I've been saved!"
I'm whispering, "I get lost! That's why I chose this way"
When I say, "I am a Christian," I don't speak with human pride
I'm confessing that I stumble-needing God to be my guide
When I say, "I am a Christian," I'm not trying to be strong
I'm professing that I'm weak and pray for strength to carry on
When I say, "I am a Christian," I'm not bragging of success
I'm admitting that I've failed and cannot ever pay the debt
When I say, "I am a Christian," I don't think I know it all
I submit to my confusion asking humbly to be taught
When I say, "I am a Christian," I'm not claiming to be perfect
My flaws are far too visible but God believes I'm worth it
When I say, "I am a Christian," I still feel the sting of pain
I have my share of heartache which is why I seek His name
When I say, "I am a Christian," I do not wish to judge
I have no authority--I only know I'm loved
Copyright Carol Wimmer 1988
zou ik alles voor over hebben -
alle meisjes alle vrouwen oma's
zich prinses weten geloven
stralen
voor Hem
"Christenen horen levenskunstenaars te zijn, onweerstaanbare levensgenieters, hopeloze romantici, dwaze humoristen, verliefd op het leven en het goede, en strijdbaar om dat te verdedigen.
Wij hebben niet alleen evangelisten nodig en dominees, de zogenaamde 'geestelijken'. Wij hebben ook kunstenaars nodig en leraars, advocaten en slagers, stratenmakers en artsen en jongerenwerkers. Allen zijn 'geestelijken'. Ieder strijdt op zijn eigen post voor het Koninkrijk, door op zijn of haar manier Jezus na te volgen, als een zout dat de hele maatschappij doortrekt. Wij zijn geen naïevelingen of idealisten. Wij weten dat we in een gebroken wereld leven, die onder heerschappij is van de vijand, maar door het lijden heen, maken wij verschil. Wij gaan, in de wetenschap van eeuwig leven en vergeving, andersom met lijden, met de dood en dat valt op.
Wij schenken aandacht aan 'alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, alles wat deugdzaam is en lof verdient' (Fil. 4:8). Dat is pas revolutie, dat is pas werken aan een betere wereld!
Alice Cooper, de hardrocker die in het verleden menigeen shockeerde door zijn gedrag verwoordde het zo: 'Bier drinken is makkelijk. Een hotelkamer verbouwen is makkelijk. Maar christen zijn, dat is heavy. Dat is rebellie.'
Wij zijn niet perfect, wij falen, wij hebben last van een grote mond en een onterecht superioriteitsgevoel, we sluiten ons teveel op in christelijke ghetto's, we zijn onbeholpen en bang, maar wij, de geroepen heiligen, zijn de mensen die God uitkiest om doorheen te werken."
Wolf, Daniël de, Jezus in de Millinx. Woorden én daden in een Rotterdamse achterstandswijk. p.23
"Het verstand is een goede dienaar, maar een slechte meester.
En zo is zijn juiste door God toegewezen plaats zoals die van de dienaar van de geest in de mens – de geest zelf is onderworpen aan de Heilige Geest. (...) Gehoorzaamheid aan God moet altijd de gehoorzaamheid van het geloof zijn, niet de gehoorzaamheid van het verstand."
Zac Poonen
Werken vind ik wel aardig. Er gaat alleen zoveel tijd in zitten. Tijd die ik zo graag zou gebruiken voor God - van Hem leren en van Hem vertellen. Soms lijkt de werktijd zoveel op verspilde tijd. Maar onderwijl kom ik soms toch op mooie gedachten.
Bijvoorbeeld over die tekst 'doe uw werk met vreugde, alsof het voor de Heer is en niet voor mensen'.
Zit al maanden, zo niet jaren regelmatig met deze tekst in mijn hoofd als ik dweil, stofzuig of tafeltjes poets. Eerst dacht ik altijd dat er stond 'doe uw werk perfect, alsof het voor de Heer is en niet voor mensen'. Voelde me altijd schuldig. Maar op een onbeduidende zaterdagmiddag drong ineens tot me door dat dat er níet stond.
Okee. Dan nu met vreugde mijn werk doen. Maar ik vond er nog steeds niet veel aan, en begreep de logica van de tekst ook niet.
Tot ik gisteren rosbief uit de oven haalde of de toonbank stond te poetsen (ik weet het niet meer precies) en weer dacht aan de verspilde werktijd en het Grote Doel van mijn leven. Ik zit hier maar vrij zinloze dingen te doen voor mensen, en de dagen vliegen voorbij. Kon ik maar uitdelen, de Bijbel bestuderen, liefde geven aan allerlei mensen die ik nu vanwege de drukte niet kan bereiken. 'Doe uw werk met vreugde, alsof het voor de Heer is en niet voor mensen'. Hè?!
Doe je zinloze werk voor mensen met vreugde, alsof het werk was voor de Heer. Vertrouw erop dat Hij er zin aan zal geven, Hij heeft je dit werk gegeven.
Slaven, gehoorzaam uw aardse meester zoals u Christus gehoorzaamt, met ontzag, respect en oprechtheid; niet met uiterlijk vertoon om bij de mensen in de gunst te komen, maar als slaven van Christus die van harte alles doen wat God wil. Doe uw werk met plezier, alsof het voor de Heer is en niet voor de mensen, want u weet dat allen door de Heer beloond worden voor het goede dat ze doen, zowel slaven als vrije mensen.
Degenen tot wie Paulus hier in Efeze 6 het woord richt, hadden nog veel meer reden om hun werk zinloze tijdsbesteding te vinden - ze werden er zelfs niet voor betaald. Van harte alles doen wat God wil, ook op je werkplek. Omdat je weet dat iedereen, ook jij, door de Heer beloond zal worden voor het goede dat je doet. Waar je ook bent.
Of het zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. Toen vertrok hij. Meteen ging de man die vijf talent ontvangen had op weg om er handel mee te drijven, en zo verdiende hij er vijf talent bij. Op dezelfde wijze verdiende de man die er twee had gekregen er twee bij. Degene die één talent ontvangen had, besloot het geld van zijn heer te verstoppen: hij begroef het.
Matteüs 25:14-18, NBV
Bekend verhaal. Na het bovenstaande stukje keert 'de man die op reis ging' terug en hij vraagt zijn dienaren wat ze met het geld gedaan hebben. De eerste twee mannen krijgen een vorstelijke beloning; de derde, die zijn talent verstopte - en zo geen winst maakte - komt in de uitsterste duisternis terecht.
De moraal is: je moet de talenten gebruiken die je van God hebt gekregen. Daarom moet je altijd hard werken, zo hoog mogelijk scoren op school en zo goed en veel mogelijk presteren in de maatschappij.
Maar dan zit ik op een drukke werkdag (hoe toepasselijk) in de zon tijdens m'n drie kwartier lunchpauze en ik lees ineens iets anders.
Meteen ging de man die vijf talent ontvangen had op weg om er handel mee te drijven, en zo verdiende hij er vijf talent bij. Op dezelfde wijze verdiende de man die er twee had gekregen er twee bij.
Matteus 25:16-17
Juist daarvoor had ik besloten dat ondernemen en handelen zeer niet mijn ding zijn. Je slooft je uit van 's morgens vroeg tot 's avonds om genoeg te hebben, en bij het minste of geringste stort je hele handel in elkaar. Mij te riskant.
Staat daar echter ineens dit.
Ontdek ik ineens dat ik best veel lijk op degene die één talent ontvangen had en zijn geld begroef:
hij zei: “Heer, ik wist van u dat u streng bent, dat u maait waar u niet hebt gezaaid en oogst waar u niet hebt geplant, en uit angst besloot ik uw talent te begraven; alstublieft, hier hebt u het terug.” Zijn heer antwoordde hem: “Je bent een slechte, laffe dienaar. Je wist dus dat ik maai waar ik niet heb gezaaid en oogst waar ik niet heb geplant? Had mijn geld dan bij de bank in bewaring gegeven, dan zou ik bij terugkomst mijn kapitaal met rente hebben terugontvangen.
Matteüs25:24-27
Alsof God zegt: "Ga, doe iets, spring. Lóóp dan maar het risico dat je failliet bent als Ik terugkom - maar blijf niet veilig zitten waar je zit, omdat je bang bent dat wat je wil gaan doen misschien niet goed gaat. Je hebt je levensadem immers in beheer. Het is van Mij, so obey. Trouwens, je weet toch dat Mijn liefde alle angst uitsluit? Waarom laat je je dan door leiden door een stem die niet de Mijne is? Heb je dan niet gelezen dat ik ieder talenten toevertrouw naar wat hij aankan?"
Wat kun je nog terugzeggen
als je daarna leest over de schapen en de bokken
en de gerechtigheid?
“Jullie zijn door Mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. Want Ik had honger en jullie gaven Mij te eten, Ik had dorst en jullie gaven Mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op,Ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten Mij, Ik zat gevangen en jullie kwamen naar Mij toe. [...] Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van Mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan.”
Matteüs 25: 34-40
Wie heeft eigenlijk bedacht dat je talenten hetzelfde zijn als je intellect of je omzet?
En - waarom zit ik hier nog?
[...] eens was u duisternis maar nu bent u licht, door uw bestaan in de Heer. Ga de weg van de kinderen van het licht. Het licht brengt goedheid voort en gerechtigheid en waarheid. Onderzoek wat de wil van de Heer is. Neem geen deel aan de vruchteloze praktijken van de duisternis maar ontmasker die juist. [...]
Efeze 5:8-11, NBV
Dus dáárom!
'Heb geen gemeenschap' met de praktijken van de duisternis - want dat is vruchteloos.Waarom zou ik mijn levenskracht eraan verspillen?
Hierin wordt [immers] de Vader verheerlijkt; dat gij veel vrucht draagt.
Johannes 15:8, SV
You can't make Him love you less
and He can't possibly love you moreuit The Discipline of Grace, Jerry Bridges
Laatste reacties